یک شعر از وبلاگ جوجه حسابدار

چانه با طالع شب چرت زنان نتوان زد          بر تن تاک تبر چون که توان نتوان زد  

 نیک و بد گرچه به هم تا سر مو نزدیکند      درعمل شیرجه در حوض گمان نتوان زد 

 گرچه همفکری اعضاست که فعلی آرد         رای با هرکه رسد پیر و جوان نتوان زد 

 کردۀ خود ز سر عقل پذیرد عاقل                  که نقابی به رخ اهرمنان نتوان زد 

 که نگاهیست برای شب عاشق فانوس        نه گناهیست که می را توأمان نتوان زد 

 بوسه آمیخته با ترس اگر شیرین است           بوسه بر عشق ولی دل نگران نتوان زد 

 بر جهان بنگر و جان را به جلایش مسپار         تکیه بر باد وزان با دل و جان نتوان زد 

 بس کن این قافیه سازی که رضا گردد خلق      حرف دل را همه جا با همگان نتوان زد